Υστέρημα εμπιστοσύνης

Γράφει ο Γιώργος Χουδαλάκης

ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ του κορόιδου έπινε και κέρναγε ο Ανδρέας Μαρτίνης. Ο άλλοτε πανίσχυρος πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού «σταύρωνε» τον εμβληματικό οργανισμό σε κάθε ευκαιρία. Από τις «επαγγελματικές» μίζες που εισέπραττε, μέσω offshore και χαοτικών τραπεζικών λογαριασμών, έως τις χαριστικές νοσηλείες πολιτικών και μεγαλοπαραγόντων, όλα δείχνουν ότι καταχράστηκε την εμπιστοσύνη των εθελοντών και την εξουσία που συνεπαγόταν η θέση του, καθιστώντας «ειδεχθή» αυτή την ιστορία ρεμούλας.

Το υστέρημα, η δωρεά, το κληροδότημα δίνονται για να στηρίξουν τους αδυνάμους. Αυτονόητα όσοι προσφέρουν, εμπιστεύονται όσους διαχειρίζονται τα προσφερόμενα.

Ο πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού δικαιούται να είναι γενναιόδωρος μονάχα προς στους αναξιοπαθούντες. Στην περίπτωση Μαρτίνη, όμως, η μετατροπή του Ε.Σ. σε προσωπικό μαγαζάκι οδήγησε σε χαρτζιλικώματα «ημέτερων», επίδειξη πλούτου με ξένα λεφτά και δημόσιες σχέσεις προς ίδιον όφελος. Η κακοδιαχείριση είναι αυταπόδεικτη, όσο και η προκλητική υποτίμηση της ανιδιοτέλειας αλλά και κάθε ανθρωπιστικής αξίας.

Τόσο ο ίδιος όσο και όσοι ευνοήθηκαν από αυτόν, εκτός τα εκ του νόμου προβλεπόμενα, θα πρέπει να πληρώσουν και το ισόποσο του υστερήματος εμπιστοσύνης που προκάλεσαν στην εθελοντική προσφορά.

ΥΓ.: Εμπιστέψου, αλλά επαλήθευσε. Ρόναλντ Ρίγκαν

spacer

Leave a reply