Η «εξαχρείωση» των Εξαρχείων

Γράφει ο Γιώργος Χουδαλάκης
ΓΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ υπήρξε το κέντρο της ιδεολογικής αναζήτησης. Η πλατεία Εξαρχείων έμοιαζε με ετοιμόγεννη μήτρα, ικανή να γεννήσει το νέο, αν και όχι απαραίτητα το καλό. Το «άτυπο άσυλο» των ιδεών σταδιακά μετατράπηκε σε ασπίδα όλων όσοι παρανομούσαν, δίνοντάς τους ταυτόχρονα ένα ψευτοϊδεολογικό άλλοθι. Την πολιτική ανυπακοή και τον ακτιβισμό διαδέχθηκαν η επαναστατική γυμναστική, η «ποινική» παρανομία και ο βανδαλισμός εναντίον των κατοίκων.

Οι συμμορίες των Εξαρχείων απέκτησαν επαγγελματισμό και μετατράπηκαν σε μαφία. Τα ναρκωτικά, και όχι μόνο, έγιναν η επικερδής επιχείρηση που εκμεταλλευόταν τη χρόνια απουσία της κρατικής παρέμβασης, που οδήγησε τελικά στην εξαχρείωση των Εξαρχείων.

Η πρόσφατη εξάρθρωση της αλβανικής μαφίας των ναρκωτικών δεν προέκυψε συμπτωματικά. Η συστηματική αλλά και διακριτική δουλειά αποτελεί απόδειξη ότι μπορεί να υπάρχει αποτελεσματική δράση, χωρίς η ιστορική πλατεία να αστυνομοκρατείται.

Ταυτόχρονα υπενθυμίζει ότι η παρουσία της πολιτείας δεν είναι προαιρετική. Η ανοχή σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ταυτίζεται με την έμπρακτη αδιαφορία. Η απουσία της πολιτείας έχει επιτρέψει στην παρανομία να στειρώνει ό,τι δημιουργικό γεννούσαν τα Εξάρχεια.

ΥΓ.: Η ανοχή γίνεται έγκλημα όταν εφαρμόζεται στο κακό. Thomas Mann

spacer

Leave a reply