Οι 6 του Νότου, ο Τσίπρας και ο Leonard Cohen

Οι 6 του Νότου, ο Τσίπρας και ο Leonard Cohen

Μπορεί να υπάρξει μέτωπο των επτά του ευρωπαϊκού Νότου; Η απάντηση είναι πως εξαρτάται από το τι περιμένει κανείς από ένα τέτοιο μέτωπο. Εάν, για παράδειγμα, η επιδίωξη κάποιου φιλόδοξου είναι το μέτωπο αυτό να συγκρουστεί με τον γερμανικό αστερισμό των χωρών της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, εύκολα και γρήγορα θα κατανοήσει πως πρόκειται μάλλον για σύγκρουση με τοίχο και μάλιστα χωρίς αερόσακο.

Όμως για να είμαστε δίκαιοι και ακριβείς αυτό που φαινόταν σχεδόν ουτοπικό πριν ενάμισι χρόνο, όταν ο Αλέξης Τσίπρας ως νεοεκλεγείς πρωθυπουργός μιλούσε για συμμαχία των χωρών του Νότου, τώρα θεωρείται πιθανότερο και ίσως ικανό να μεταβάλλει λίγο τις ευρωπαϊκές ισορροπίες.

Η αλήθεια είναι πως η Ευρώπη δεν είναι ίδια με το συμπαγές γερμανικό imperium που αντιμετώπισε πριν από 18 μήνες η νέα, τότε, ελληνική κυβέρνηση. Όχι επειδή είναι λιγότερο “γερμανική” η σημερινή Ευρώπη αλλά επειδή ολοένα και περισσότεροι κατανοούν πως αυτό το imperium είναι πιο πολύ μία επιχείρηση επιβολής ενός συστήματος γεωπολιτικών “δημόσιων σχέσεων” και όχι η ανάληψη της ευθύνης από τον “ηγεμόνα” να φέρει λύσεις και αποτελέσματα.

Η “γερμανική” Ευρώπη, σήμερα, βάλλεται και αμφισβητείται πανταχόθεν. Μπορεί η Άνγκελα Μέρκελ να είναι δημοσκοπικά σε πτώση και να δέχεται τον πόλεμο των Χριστιανκοινωνιστών (GSU- παραδοσιακός εταίρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος) και ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε να μεταθέτει εμμονικά αλλά και αμήχανα όλα τα ανοικτά ζητήματα (μεταξύ των οποίων κι αυτό του ελληνικού δημοσίου χρέους) για μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2017, ωστόσο το Βερολίνο παραμένει η μοναδική οργανωμένη επιχείρηση στην Ευρώπη.

Άλλωστε, οι μαφιόζοι της δεκαετίας του ’30 στην Αμερική έλεγαν πως “εάν έχει μία μόνο σφαίρα για τον εχθρό σου πρέπει να είσαι σίγουρος ότι θα τον βρει στο μέτωπο. Αν τον πληγώσεις και δεν τον σκοτώσεις, ετοίμασε τη διαθήκη σου”. Το ίδιο ισχύει και με τους Γερμανούς.

Ο Αλέξης Τσίπρας θα φιλοξενήσει, απ΄ ότι φαίνεται, στις 9 Σεπτεμβρίου τον Ολάντ, τον Ραχόϊ, τον Κόστα, τον Ρέντσι και τον Αναστασιάδη (σε μια πρωτοβουλία που διαθέτει κάτι από την παλαιά αύρα παρόμοιων κινήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου για την ειρήνη) δίχως προφανώς να πιστεύει πως ο Ισπανός υπηρεσιακός πρωθυπουργός θα αποφασίσει ποτέ να συγκρουστεί με την εταίρο του στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα Άνγκελα Μέρκελ. Το ίδιο ισχύει και για τον Αναστασιάδη, ακόμα και για τον Ολάντ.

Τέτοιες αυταπάτες δεν υπάρχουν. Υπάρχει, όμως, η ελπίδα πως η χύτρα έχει μαζέψει τόσο ατμό που είναι έτοιμη να εκραγεί. Δηλαδή, καθένα απ΄ αυτά τα κράτη έχουν, πια, σαφή συμφέροντα στην αποφόρτιση του ευρωπαϊκού δημοσιονομικού δόγματος, σε μια χαλάρωση των αυστηρών κανόνων, σε μια διευθέτηση των δημοσίων χρεών και στην αντιμετώπιση του θηριώδους προβλήματος των τραπεζών. Μπορεί, λοιπόν, ο Ραχόϊ να μην τσακωθεί με τον Σόϊμπλε, γνωρίζει, όμως, πως το να είσαι πειθήνιος δεν λύνει τα μεγάλα προβλήματα της ισπανικής οικονομίας. Ως εκ τούτου ακόμα κι αυτή η παρουσία του σηματοδοτεί την ένδειξη μιας ανησυχίας, κι αυτό προσώρας είναι αρκετό.

Ο Ολάντ κλείνει, απ΄ ότι φαίνεται, τον πολιτικό του κύκλο στις εκλογές του 2017 με μια γαλλική οικονομία που αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα κάτι που τον ανάγκασε πρόσφατα να άρει την γαλλική πολιτική κουλτούρα, ακόμα και το “γράμμα” του Γαλλικού Συντάγματος για να περάσει το νόμο για τα εργασιακά.

Ο Ρέντσι έχει τα δικά του προβλήματα με τις ιταλικές τράπεζες, ο Κόστα είδε την πορτογαλική οικονομία να ξαναμπαίνει ατύπως σε μνημόνιο και ούτω καθ’  εξής.

Υπό την έννοια αυτή οι ξένοι ηγέτες που θα φιλοξενηθούν στην Αθήνα από τον Αλέξη Τσίπρα -εφόσον φυσικά δεν συμβεί κάτι απρόοπτο- δεν πρόκειται να ανατρέψουν άρδην τα ευρωπαϊκά δεδομένα έχουν, όμως, σκοπό να ακολουθήσουν τους στίχους του Leonard Cohen “first we take Manhattan, then we take Berlin”, ακόμα κι αν είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι θα καταφέρουν να φθάσουν κάποτε στο Βερολίνο. Ιδιαίτερα εάν στις εκλογές του 2017 προκύψει μια ισχυρή χριστιανοδημοκρατική (συμμαχική) κυβέρνηση που θα επιλέξει να συνεχίσει τον μονότονο ρυθμό των…Βαλκυριών.

Όμως, μην υποτιμούμε την κίνηση. Είναι, ίσως, η πρώτη φορά που εμφανίζεται ένας συναπισμός κρατών-μελών της Ε.Ε, με ηγέτες διαφορετικών πολιτικών καταβολών, να συμφωνούν στην ανάγκη αλλαγής του δόγματος της δημοσιονομικής απολ(ι)υτότητας. Κι αυτό έχει τη σημασία του, ιδιαίτερα όταν φαίνεται να διαθέτει και τις “ευλογίες” του …Θείου Σαμ.

Θετικά τα πρώτα μηνύματα

Με αφορμή δημοσιεύματα για την επικείμενη άτυπη σύνοδο των χωρών του Νότου στην Αθήνα στις 9 Σεπτεμβρίου, η υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Πορτογαλίας Μαργκαρίτα Μαρκές υπενθύμισε στο twitter πως σχεδιάζει να επισκεφτεί και η ίδια τη χώρα μας, συμμετέχοντας στη δεύτερη συνάντηση των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, όπου οι υπουργοί Ευρωπαϊκών Υποθέσεων θα παραστούν φιλοξενούμενοι του ομολόγου τους, Έλληνα αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Ξυδάκη.

Τη δημοσίευση της Πορτογαλίδας υφυπουργού επανέλαβε, επίσης στο twitter, ο Ιταλός υφυπουργός Σάντρο Γκότσι, αρμόδιος για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, που έσπευσε να την επικροτήσει επαναλαμβάνοντας το tweet της Πορτογαλίδας υφυπουργού

Ο κ. Ξυδάκης, ο οποίος τους τελευταίους μήνες έχει πραγματοποιήσει σειρά επισκέψεων σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, έχει κεντρικό ρόλο στην οργάνωση της συνάντησης υπουργών Ευρωπαϊων Υποθέσεων. Πρόσφατα μάλιστα, μετά την πρόσκληση του Ιταλού ομολόγου του, είχε βρεθεί στη Ρώμη, στις 15 Ιουλίου, στην τακτική συνάντηση των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, μαζί με τον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά. Η ακριβής ημερομηνία της συνάντησης των υπουργών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί, έχει προγραμματιστεί πάντως για το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου. Φαίνεται πως θα λειτουργήσει ως προοίμιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου στην Μπρατισλάβα αλλά και της άτυπης συνόδου των χωρών του Νότου της ΕΕ που προγραμματίζεται στην Αθήνα.

Προσκεκλημένοι του Αλέξη Τσίπρα θα είναι ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, ο επικεφαλής της υπηρεσιακής ισπανικής κυβέρνησης Μαριάνο Ραχόι, ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι, ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Αντόνιο Κόστα και ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης.

Η ελληνική πλευρά με την πρωτοβουλία αυτή, στοχεύει να προωθήσει τη στενότερη συνεργασία των χωρών του Νότου της ΕΕ όχι μόνο στα οικονομικά ζητήματα, αλλά και στο προσφυγικό και στην αναζήτηση γεωπολιτικής σταθερότητας στη Μεσόγειο.

spacer

4.003.372 ‘Ελληνες πριν τον “ξαφνικό θάνατο”. Πόσοι ακολουθούν πριν έρθει η ανάπτυξη;

4.003.372 'Ελληνες πριν τον "ξαφνικό θάνατο". Πόσοι ακολουθούν πριν έρθει η ανάπτυξη;

Όταν στην πρόσφατη συνέντευξή του στον Σκάϊ ο Αλέξης Τσίπρας έλεγε ότι “αριστερή πολιτική στις μέρες μας είναι να δημιουργείς θέσεις εργασίας και να δίνεις δουλειά στον κόσμο” σηματοδοτούσε μια ποιοτική στροφή για το κόμμα του και τον ίδιο. Πριν ενάμιση χρόνο οι ιδιωτικοποιήσεις, για παράδειγμα, ήταν όχι μόνο μία κόκκινη γραμμή που δεν έπρεπε να υπερβεί ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά ένα ιδεολογικό τοτέμ.

Όμως ακόμα κι αυτή η στροφή του πρωθυπουργού σε μία άλλη θεώρηση των πραγμάτων ίσως, πλέον, να μην είναι αρκετή. Η επταετής ύφεση και τα τρία μνημόνια έχουν προκαλέσει, ως φαίνεται, τέτοια διάβρωση στον κοινωνικό, παραγωγικό και οικονομικό ιστό της χώρας που είναι αμφίβολο εάν αυτή η πορεία μπορεί να ανατραπεί και να δημιουργηθούν συνθήκες ανάπτυξης.

Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν ενίοτε τον όρο “ανάπτυξη με ύφεση” όταν θέλουν να επισημάνουν τον κίνδυνο να καταγράφονται ρυθμοί ανάπτυξης δίχως όμως αυτό να έχει ουσιαστικό θετικό αντίκτυπο στους πολίτες.

Τα τελευταία στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Εσόδων αποτυπώνουν το ίχνος αυτού του κινδύνου:

Ο συνολικός αριθμός όσων έχουν οφειλές προς το Δημόσιο ανέρχεται σε 4.003.372 ενώ σε 1.492.088 από αυτούς δύναται να ληφθούν αναγκαστικά μέτρα είσπραξης. Οι οφειλέτες στους οποίους έχουν επιβληθεί αναγκαστικά μέτρα είσπραξης ανέρχονται σε 755.086 και αντιστοιχούν στο 50,65% εκείνων για τους οποίους είναι δυνατόν να επιβληθούν τα αναγκαστικά μέτρα.

Εάν λάβουμε υπόψη μας πως ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός της χώρας είναι κάτω από 4.000.000 (από περίπου 4.586.000 που ήταν το 2011, στην αρχή της κρίσης) και πως περίπου 2 στους 3 πολίτες ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας ή απειλούνται να εισέλθουν σε αυτή τη ζώνη, εύκολα αντιλαμβανόμαστε πως η ανάπτυξη είναι περισσότερο μια συζήτηση στατιστικών και λιγότερο μία συζήτηση που αφορά ανθρώπους.

Εάν, για παράδειγμα, όπως προκύπτει από τα ίδια στοιχεία της ΓΓΔΕ, περίπου 1,2- 1,5 δις προστίθενται κάθε μήνα στις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο και όταν ένας στους δύο Έλληνες χρωστά στην εφορία, πως μπορεί να ανασταλεί η πορεία οριστικής και ίσως αμετάκλητης οικονομικής απίσχνασης του πληθυσμού από τη στιγμή που συντηρείται το ίδιο μοντέλο εξαντλητικής υπερφορολόγησης;

Εύκολα θα συμφωνήσει κανείς πως η ανάπτυξη προϋποθέτει ιδιωτικές επενδύσεις -από τη στιγμή μάλιστα που το γερμανικό υφεσιακό μοντέλο που εφαρμόζεται στην Ευρώπη έχει σχεδόν μηδενίσει τις δημόσιες επενδύσεις-, είναι, ωστόσο, απορίας άξιο εάν η επένδυση στο Ελληνικό, για παράδειγμα (που θα προσφέρει ως λέγεται πάνω από 50.000 θέσεις εργασίας), ή οποιαδήποτε άλλη μπορούν να ενισχύσουν το εισόδημα των πολιτών, να ελαφρύνουν τη φορολόγηση και να αυξήσουν την ιδιωτική κατανάλωση.

Θεωρητικά κάτι τέτοιο είναι πιθανό. Όμως το κρίσιμο ερώτημα που διατυπώνουν οι γνωρίζοντες είναι εάν η αναπτυξιακή προοπτική μπορεί να επιταχυνθεί τόσο ώστε να προλάβει την μεγάλη κοινωνική έκρηξη, όταν δηλαδή οι 2 στους 3 Έλληνες θα χρωστούν ακόμα περισσότερα στο Δημόσιο και θα λαμβάνονται εναντίον τους μέτρα (κατασχέσεις λογαριασμών κλπ.).

Εάν, για παράδειγμα, το δημόσιο χρέος της χώρας έχει φθάσει σε τέτοια επίπεδα που απαιτείται εμμέσως διαγραφή μέρους του ή επιμήκυνση των αποπληρωμών σε βάθος πολλών δεκαετιών, πως μπορεί να αντιμετωπισθεί το διαρκώς ογκούμενο χρέος των πολιτών προς το Δημόσιο; Δεν απαιτείται και σε αυτή την περίπτωση μέτρα ελάφρυνσής του;

Πως για παράδειγμα μπορεί να αντιμετωπίσει ένας εργαζόμενος, μισθωτός ή ελεύθερος επαγγελματίας, τις οφειλές του προς το Δημόσιο, όταν ακόμα κι εκείνοι που πρόλαβαν να μπουν σε κάποια ρύθμιση διαπιστώνουν πως δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να είναι συνεπείς; Το κράτος τιμωρεί αυτόν που δεν πληρώνει μία δόση με απώλεια του προνομιακού (;) καθεστώτος της ρύθμισης όταν αυτός που αδυνατεί να πληρώσει βρίσκεται στην κατάσταση αυτή διότι ο εργοδότης του τον πληρώνει ανά δύο, τρεις ή και περισσότερους μήνες.

Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Ο ρυθμός με τον οποίο πληρώνει τους εργαζόμενους ο ιδιωτικός τομέας (είτε λόγω πραγματικής αδυναμίας, είτε κατά σχέδιο εξαιτίας της γενικότερης κατάστασης στην αγορά)δεν συμβαδίζει με τον ρυθμό των υποχρεώσεων αυτών των εργαζομένων προς την εφορία.

Τα στοιχεία της ΓΓΔΕ είναι ενδεικτικά

Αύξηση 1,223 δισ. ευρώ παρουσίασαν τα νέα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο τον Ιούνιο, σύμφωνα με τα στοιχεία της γενικής γραμματείας Δημοσίων Εσόδων που δόθηκαν στη δημοσιότητα.

Ειδικότερα, τα ληξιπρόθεσμα χρέη που δημιουργήθηκαν από την αρχή του έτους, αυξήθηκαν τον Ιούνιο στα 6,807 δισ. ευρώ έναντι 5,584 δισ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα Μάιο.

Οι παλαιές ληξιπρόθεσμες οφειλές προ το δημόσιο (που είχαν δημιουργηθεί ως το τέλος του 2015) ανέρχονταν τον Ιούνιο σε 83,025 δισ. ευρώ έναντι 83,305 δισ. ευρώ τον Μάιο.

Έτσι το σύνολο των ληξιπρόθεσμων οφειλών (παλαιών και νέων) διαμορφώθηκε στον Ιούνιο σε 89,832 δισ. ευρώ.

Από τα στοιχεία της γενικής γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, προκύπτει ότι ο συνολικός αριθμός όσων έχουν οφειλές προς το Δημόσιο ανέρχεται σε 4.003.372 ενώ σε 1.492.088 από αυτούς δύναται να ληφθούν αναγκαστικά μέτρα είσπραξης. Οι οφειλέτες στους οποίους έχουν επιβληθεί αναγκαστικά μέτρα είσπραξης ανέρχονται σε 755.086 και αντιστοιχούν στο 50,65% εκείνων για τους οποίους είναι δυνατόν να επιβληθούν τα αναγκαστικά μέτρα.

Παράλληλα, τον Ιούνιο, αύξηση στα 5,909 δισ. ευρώ σημείωσαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τους ιδιώτες από 5,786 δισ. ευρώ που ήταν τον Μάιο. Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών για την πορεία των μεγεθών της γενικής κυβέρνησης που δόθηκαν στη δημοσιότητα. Τον ίδιο μήνα, οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων ανήλθαν σε 1,311 δισ. ευρώ έναντι 1,259 δισ. ευρώ τον Μάιο.

Όλα αυτά συνιστούν μία εξαιρετικά δύσκολη εξίσωση για τον πρωθυπουργό και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης (ειδικότερα τον Τρύφωνα Αλεξιάδη). Επίσης δεν αφορούν μόνο την κυβέρνηση. Το μοντέλο αυτό δεν ανακαλύφθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς η κατάσταση χειροτέρευσε για μια σειρά λόγους, ορισμένοι εκ των οποίων εντάσσονται στη σφαίρα λανθασμένων χειρισμών που έγιναν τον τελευταίο ενάμισι χρόνο.

Όμως, οποιαδήποτε κυβέρνηση σήμερα ή αύριο έχει να αντιμετωπίσει ένα οικονομικό- δημοσιονομικό μοντέλο που εξοντώνει την κοινωνία και σύντομα δεν θα μπορεί να αποδώσει γιατί δεν θα υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που να μπορούν να πληρώσουν όσα τους ζητούνται.

Η αλήθεια είναι πως καταβλήθηκε πολύς κόπος και πολλή φαιά ουσία τα τελευταία χρόνια -και ως ένα βαθμό σωστά- για να σωθούν οι τράπεζες. Μήπως, όμως, ξεχάσαμε να σώσουμε την κοινωνία;

spacer

Greek Heritage Society of Southern California

The Greek Heritage Society of Southern California (GHS) was established in 1985 to preserve the rich culture, heritage and traditions of Greek immigrants in Southern California. Through its FLOGA (FLOGA) Project (FLOGA in Greek means FLAME and signifies PASSING THE TORCH from generation to generation), the Greek Heritage Society documents the story of early Greek immigrants and highlights continuing generations. In doing so, it provides the community with an extensive database of Southern California’s rich Greek American history.

GHS is a non-political, non-profit California corporation, in association with the Basil P. Caloyeras Modern Greek Studies Center at Loyola Marymount University (Los Angeles, California) for educational, literacy and educational purposes.

postcard

Please go to their website http://www.greekheritagesociety.org/

And donate to help them finish this amazing Documentrary.

It doesn’t matter that their crowdfunding campaign is over. There is a PayPal donation button on their website.It is worth every penny to support this amazing endeavor!

spacer

STAVROS PLOUMISTOS

13900978_10210481841540948_1772276446_n

Ο Σταύρος Πλουμιστός πραγματοποιεί τα show “Life Experience” – ομιλίες με τίτλο: TO ΜΕλΛΟΝ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΕΝΟ – ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΟ το οποίο έχουν παρακολουθήσει εκατοντάδες άνθρωποι και έχουν βοηθηθεί σε όλα τα επίπεδα της ζωής τους.

Όλοι γνωρίζουμε ότι θα πρέπει να κοιτάζουμε μπροστά να αφήνουμε πίσω μας το παρελθόν και ό,τι δεν υφίσταται πλέον, μόνο που αυτό δεν γίνεται από μόνο του με κάποιο μαγικό τρόπο. Χρειάζεται προσπάθεια και εκπαίδευση και κυρίως, χρειάζεται να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε.

Υπάρχουν κάποιες «κλισέ» σκέψεις που έχουν καταγραφεί από διάφορες αιτίες μέσα στο μυαλό μας και που είναι απαραίτητο να εξαλειφθούν, προκειμένου να προχωρήσουμε μπροστά και να αντιμετωπίσουμε με θάρρος και αισιοδοξία, το μέλλον μας αλλά και τη ζωή μας γενικότερα.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Πρόσεξε τι σκέφτεσαι.

Ο κάθε άνθρωπος είναι αυτό που είναι, εξαιτίας των σκέψεων που τον κυριαρχούν, στις οποίες επιτρέπει να καταλαμβάνουν την διάνοια του. Αυτές τις σκέψεις που ενθαρρύνει με την συμπάθεια και τις αναμειγνύει με μιά ή περισσότερες από τις αισθήσεις του. Οι σκέψεις αυτές αποτελούν την κινητήρια δύναμη, η οποία κατευθύνει κι ελέγχει την κάθε του κίνηση, δράση, πράξη και φυσικά αποτέλεσμα. Αυτές είναι που προδιαγράφουν το μέλλον που θα ζήσει…

Αυτός που αργά ή γρήγορα κερδίζει, είναι ο άνθρωπος ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ. TO ΜΕΛΟΝ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΕΝΟ – ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΟ

Ο Σταύρος Πλουμιστός είναι ερευνητής και διαμορφωτής του Μοντέλου Προσωπικής Στρατηγικής Επικοινωνίας που ταιριάζει σε έναν άνθρωπο “Model Personal Communication Strategy” επίσημα από το 2000 όταν δημιούργησε το πρώτο κέντρο στη Ελλάδα με το τίτλο “Ευ Φέρεσθαι”. Ως σύμβουλος Στρατηγικής στη Επικοινωνία και διαισθητικός, είναι αυθεντία στην ψυχολογία της ηγεσίας και στην προσωπική μεταμόρφωση ενός ανθρώπου και έχει ως σκοπό της ζωής του να βοηθάει ανθρώπους σε όλο τον κόσμο για να ανακαλύψουν το μέλλον τους και να αναπτύξουν τις δικές τους μοναδικές αρετές.

Έπειτα από διαρκή έρευνα (από το 1993) παρουσίασε την πρόταση του ότι ο κάθε άνθρωπος είναι αυτό που είναι, εξαιτίας των σκέψεων που τον κυριαρχούν και η πειστικότητα του “μεταβάλλεται”. Χαρτογράφησε λοιπόν τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του κάθε τύπου που μελετούσε και ανέπτυξε προοδευτικά διάφορα Μοντέλα ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ που ταίριαζαν στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Επίσης η ανάπτυξη του “ειδικού χαρίσματος” στην διαίσθηση “δεύτερη όραση” που έχει αποκτήσει του επιτρέπουν μέσα από την προσωπική συμβουλευτική Διαμόρφωση Στρατηγικής Επικοινωνίας που εφαρμόζει να βοηθάει τον κάθε ενδιαφερόμενο να επιτύχει τους στόχους του.

Διαμόρφωση Στρατηγικής Επικοινωνίας έχουν πραγματοποιήσει σε ατομικό επίπεδο πολιτικοί, τραγουδιστές, παρουσιαστές, δημοσιογράφοι, δικαστές, δικηγόροι, υπεύθυνοι πωλήσεων, σύμβουλοι και στελέχη επιχειρήσεων, διοικητικά στελέχη φορέων, καθηγητές, μοντέλα πασαρέλας, ελεύθεροι επαγγελματίες, απλοί υπάλληλοι και πολίτες.

Στρατηγική Επικοινωνίας έχουν πραγματοποιήσει σε εταιρικό επίπεδο Πρόεδροι Ομίλων, Διευθύνοντες Σύμβουλοι, Πρόεδροι Δ.Σ Ανωνύμων Εταιρειών και Επιχειρηματίες.

Επίσης έχουν πραγματοποιηθεί διαλέξεις και σεμινάρια Στρατηγικής Επικοινωνίας σε διάφορους οργανισμούς, φορείς, δήμους και επιμελητήρια της χώρας, ενώ έχει συνεργαστεί με τηλεοπτικούς σταθμούς για την σημειολογική ανάλυση πειστικότητας του ανθρώπινου δυναμικού και έχει φιλοξενηθεί σε πλήθος τηλεοπτικών εκπομπών ως σύμβουλος Στρατηγικής Επικοινωνίας – διαισθητικός.

Για άμεση επικοινωνία και ραντεβού επικοινωνήστε καθημερινά στο 6945 723 523 από τις 10.00 έως 14.30 και από 19.30 έως 21.30 εκτός Σαββάτου και Κυριακής. (Προσωπικές συνεδρίες πραγματοποιούνται στο Βόλο, στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και το εξωτερικό).

Εδώ είναι τα λινκ όλων των προβλέψεων καθώς και των επιβεβαιώσεων:

http://www.ploumistos.com/p/tips.html

http://www.ploumistos.com/p/blog-page_22.html 

spacer

Virtual Reality Comes to Ancient Olympia

 

Greek startup launches virtual guide to ancient treasures of Archaeological Museum of Olympia.

 NEWS_VIRUAL_REALITY_OLYMPIA

A Greek startup has launched a 360-degree virtual reality app for the archaeological museum at ancient Olympia, in the Peloponnese, one of the most important sanctuaries of the ancient world and birthplace of the Olympic Games.

Developed by SpinAround, an Athens-based company specializing on the production of photorealistic full 360-degree virtual tours, the KotinosVR app(kotinos means olive wreath, the prize for the winner of the ancient Games) brings together serious learning with well-crafted production values and a sense of fun.

Users can virtually wander around the museum, scroll through information about the exhibits, and familiarize themselves with the founding ideals of the ancient Olympics. On top of precious details about world-famous artifacts such as Hermes of Praxiteles and Nike of Paionios, the app offers audio tours of the site and interactive quizzes about the ancient Olympic Games and life in ancient Olympia. An owl avatar named Athena provides guided tours in Greek or English. The designers plan to make the app available in more languages in future.

KotinosVR will be available for smartphones and tablet devices, but for an immersive virtual reality experience, users can use a mobile virtual reality headset.

“Our mission is [to provide] distance learning of the highest quality,” says SpinAround CEO Dimitris Christodoulou, who initiated the project in April last year.

“With the help of modern technological devices, such as virtual reality headsets, users will be able to not just wander through the museum but to actually educate themselves more efficiently through interactive games,” says Christodoulou.

Its designers point out that we tend to remember about 10 percent of what we read, 20 percent of what we hear and 90 percent of what we do or simulate.

The project has already received the green light from the Ministry of Culture’s Central Archaeological Council (KAS). The designers launched acrowdfunding campaign on the Indiegogo website last month. Should KotinosVR hit the market, the company promises to offer public schools around the world free access to the app.

“This is an educational tool for the new generation,” Christodoulou explains. “We hope this is just the beginning.”

For more information, visit www.kotinosvr.com.

spacer

Is it Festival Season Yet?

A curated list of diverse music festivals around Greece, from July to August. SOURCE: greece-is.com

Festival season in the capital begins in June and ends early in July, before Athenians have the chance to escape the city for more alluring summer destinations. Three major music festivals are organized each year in Athens, which attract big names from the international music scene. World-famous groups like Sigur Rós, Beirut and Suede have come and gone already, while more are on their way, like the Editors, James, Muse and Unkle. But festivals extend well beyond the capital; different places all over Greece, including many islands, do their best to lure travelers with unique international and local sounds, ranging from classical music to thrash metal rock. Below is our list of small and big events in chronological order. Check the dates, pick a destination, and prepare yourselves for several inimitable sonic journeys.

1. HELIOS FESTIVAL, CORFU | 8-10 JULY

Wild nights await the lovers of electronic dance music on the Ionian island of Corfu. Helios Festival celebrates its 5th birthday and its organizers, Element Productions, have prepared three nights of pure, youthful frenzy. Pre- and after-parties at Club 54 and the famous beach club Pazuzu frame the main event, which takes place on the 9th of July at Olympos stadium next to the airport, where local and international djs – including the world-famous Dutch duo Bassjackers – will spin the decks. Dancers, fire and laser shows, fireworks, and various other happenings add to the fun, while the island itself naturally entertains Greek and foreign party animals during the day, with its gorgeous beaches, historical landmarks and a charming Venetian town.

2. SANI FESTIVAL, HALKIDIKI | 8 JULY – 13 AUGUST

Every summer for 24 years now, music enthusiasts have been flocking to Sani hill in Halkidiki for an international feast of music and culture. The menu has always focused on jazz, classical, but also Greek entehno (art house) music, while the medieval-tower backdrop and surrounding sea have repeatedly contributed to creating an elevated experience for both artists and audiences. This year’s festival opens with the section “Jazz on the Hill,” which will feature three virtuoso jazz pianists — Michael Wollny from Germany, Yaron Herman from Israel, and Hiromi from Japan — to be followed by the internationally acclaimed British composer and soul singer Joss Stone. Classical music aficionados might also want to embark on a baroque journey with renowned British violinist Daniel Hope. For those less interested in the international scene and more into the local entehno, the concerts of veteran singers/musicians Alkistis Protopsalti and Dionysis Savvopoulos will not fail to satisfy.

3. THE INTERNATIONAL FESTIVAL OF THE AEGEAN, ERMOUPOLIS, SYROS  | 10 – 23 JULY

Syros, the aristocratic gem of the Aegean, hosts one of the most acclaimed classical music festivals in Greece, now marking its 12th year. Founded in 2005 by Greek-American conductor Peter Tiboris, the festival attracts world-class musicians, dancers and actors, while it has also become a summer destination for lovers of the arts from Europe and beyond. This year, it opens with a performance of Haydn’s Mass No.10 in C major and Tchaikovsky’s Pathétique symphony, both conducted by Peter Tiboris himself, while its piece-de-resistance is Leoncavallo’s famous opera Pagliacci. The festival’s location is the historic Apollo Theatre, which some consider as the miniature Scala of Milan – hence its pet name “La Piccola Scala” (the small Scala).

4. UP FESTIVAL, AIGIALI, AMORGOS | 12 – 17 JULY

Amorgos, the charming Cycladic island popular with those preferring less crowded destinations, hosts the 5th edition of the indie Up Festival. With a line-up of Greek artists and bands worth discovering (for free), those attending will have the option to enjoy the performances with their feet dug in the sand, as the location is beautiful Aigiali beach. Psychedelic, vintage pop, folk rock, electronic, and dance are some of the genres featured in the festival, even though – in true indie manner – most bands would hate to be associated with just one genre. If you are looking for unusual sounds, check out the Villagers of Ioannina City and their rock renditions of traditional Greek folk songs from the district of Epirus; and The Boy, the solo project of prolific songwriter and film director Alexandros Voulgaris, who never stops experimenting – solo or in collaboration with other artists.

5. CHANIA ROCK FESTIVAL, CHANIA, CRETE | 15 – 17 JULY

The old town of Chania in Crete may sound too graceful a destination to host a rock festival. But the Venetian Bastion of San Salvatore, erected in the 16th century next to the famous Venetian harbor, has been hosting the event since 2014. It makes for an ideal venue, in fact, as it lends plenty of acoustic and visual drama to the performances. This year’s line-up includes thrash metal band Kreator from Germany, metal band Therapy? from Northern Ireland, the British Cutting Crew (famous even to non-rock fans for their 80s mega-hit “(I just) died in your arms”), and Sweden’s Crazy Lixx, a band attempting to bring back the hard-rock sound of the 80s.

6. JAZZ IN PAROS, PAROS | 20 – 25 JULY

The festival is part of the Paros Jazz Academy, an intensive 5-day workshop organized every year since 2011 on the island of Paros. It is attended by amateur jazz musicians and singers from various corners of the globe who wish to improve their technical skills and deepen their understanding of jazz under the tutelage of professionals. The latter, including the festival’s artistic director – Greek composer and bassist Petros Klampanis, who has made a career for himself in New York – will be performing at this year’s “Jazz in Action” concert-marathon on the 23rd of July. You can also catch several jamming workshop sessions throughout the duration of the festival.

7. SARONIC CHAMBER MUSIC FESTIVAL | 28 JULY – 9 AUGUST

This annual festival is, in fact, a get-together of 10 friends and chamber-music devotees from Europe, North America and Australia who, for the past five years, have been meeting on the Saronic islands of Hydra, Spetses, Poros and Galatas (a town in the Peloponnese across from Poros) to practice and share their passion for classical music with local residents and tourists. Together they form the Leondari Ensemble. They are all world-class musicians and regular performers with many of the world’s most renowned ensembles, including the London Symphony Orchestra and the Berlin Philharmonic. This summer, they have added the remote island of Kythira to their destinations and, joined by guest artists, they will be performing works by Beethoven, Brahms, Mozart and Mendelssohn – among others.

8. SAMOS YOUNG ARTISTS FESTIVAL, SAMOS | 7 – 13 AUGUST

Between Turkey and Greece, the gates to the Orient and the Occident, the island of Samos quite appropriately becomes, for the 7th year in a row, a musical bridge. Established and young artists come together from all over the world, to share their music and perform for a diverse audience of locals and visitors. The festival takes place at the small, 4th century B.C. open-air theater of Pythagorion, perched on a hillside overlooking the harbor city of Pythagorion (the oldest man-made harbor in the Mediterranean, named after the Greek philosopher Pythagoras, said to hail from Samos) and the sea. A variety of music genres comprise this year’s program, including classical, jazz, opera, folk and world music – a treat meant to satisfy many musical tastes.

9. MOLYVOS INTERNATIONAL MUSIC FESTIVAL | 16 – 19 AUGUST

The island of Lesvos, which has been in the spotlight this past year as the reception point of multiple waves of migrants and refugees, decided, despite the challenges, to persist on its love for classical music and host for a second year the Molyvos International Music Festival (MIMF) –symbolically titled “Crossroads.” The festival takes place on the enchanting village of Molyvos (aka Methymna) and becomes a cultural exchange hub for international young talents and the biggest names in classical music. Its mission is to make classical music more accessible to people of all ages and backgrounds through its main program, but also through innovative workshops, informative education projects and unique street-concert teasers, the so-called “Molyvos Musical Moments.”

10. MUSIC VILLAGE FESTIVAL, PELION | 18 – 24 AUGUST & 26 AUGUST – 1 SEPTEMBER

This is no ordinary music festival. It is rather an ever-changing community of people from around the world, who – for 11 years now – have been gathering at the medieval village of Aghios Lavrentios on Mt. Pelion to learn, create and experience music. Two different workshop sessions are offered this summer, and their theme is “poetics of sounds and words in 20 movements”. Various artistic activities take place on a daily basis, and each session wraps up with a group performance, highlighting the work of students and their tutors. More than 100 musicians, actors and dancers are expected to participate in each of these performances, the entrance to which is free for visitors.

spacer

Greek hotels keep guests happier than rivals

STATHIS KOUSOUNIS

The guest satisfaction score at Greece’s hotels is higher than at rival destinations, according to data published by the Association of Greek Tourism Enterprises (SETE), drawn from ReviewPro.

SETE’s figures showed that the guest satisfaction score in Greece for the month of June came to 86.5 percent, compared to an average of 82.3 percent at rival destinations.

Analyzing data shaping the scores since January 2014, the association says that Greek hotels hold a clear lead over their competitors and that this lead appears to have grown in the past few months. It also notes that in the individual categories – such as value, services, quality of the bedrooms, food and cleanliness – scores have been higher in Greece over the past few months than elsewhere.

Greek hotels also take the lead at seaside holiday spots, with the Cycladic islands garnering the highest scores. In June, customer satisfaction on Santorini and Myconos stood at 89.4 percent and 89.2 percent respectively, significantly above other expensive holiday destinations. The score for St Tropez, for example, stood at 84.9 percent and Ibiza at 83.3 percent.

The guest satisfaction score presented by SETE was calculated by ReviewPro, a company that specializes in gathering information about hotels’ online reputations and what guest like and don’t like.

For the study pertaining to 2015, the company collected data from 1,126 hotels in Greece, in different categories and locations, as well as from 2,504 hotels at 16 destinations in France, Italy, Spain, Croatia, Cyprus and Turkey.

Last year’s scores were shaped by 280,291 guests at Greek hotels and 1,094,807 at rival destinations.

SOURCE: eKathimerini

spacer

Μια αληθινή ιστορία: Ο υπουργός, οι θυρεοί και …βοήθα Παναγιά

Γράφει ο Σεραφείμ Κοτρώτσος, 

Από το Fortuno.gr:

Ο υπουργός επισκεπτόταν το νησί. Φιλόξενος τόπος, αρχοντονήσι, με ιστορία και κουλτούρα φράγκικη.

Οι τοπικές αρχές στην υποδοχή, παράτες, τα συνήθη. Έφτασε η ώρα των προσφωνήσεων, των ομιλιών, της προσφοράς δώρων φιλοξενίας. Να ο περιφερειάρχης, να ο δήμαρχος, έφτασε κι ώρα του Λιμενάρχη. Τίποτε. Συνήθως δίδονται θυρεοί (προφανώς του Λιμενικού Σώματος) αλλά έλα που τα δώρα είχαν τελειώσει, σχετικό κονδύλι δεν είχε εγκριθεί λόγω «έλλειψης πιστώσεων» κι ο έρημος ο Λιμενάρχης μετά από τόσες περικοπές μισθού, υπερωρίες γιοκ και τον ΦΠΑ στα ύψη δεν είχε τη δυνατότητα να βάλει από τη δική του τσέπη τα τριάντα ή σαράντα ευρώ για τον …θυρεό.

Ο υπουργός δεν κατάλαβε τίποτε, όμως η… Κεντρική Υπηρεσία -έφτασαν τα νέα στην Αθήνα βλέπετε- παρατήρησε την αδυναμία (της) να σταθεί επάξια δίπλα στην άλλες τοπικές αρχές κατά την εθιμοτυπία. Τις επόμενες ημέρες ακολούθησε πυρετός διαβουλεύσεων και εσωτερικής αλληλογραφίας για να εκδοθεί διαταγή για την προμήθεια θυρεών από όλες τις κατά τόπους λιμενικές αρχές. Μην τάχα και βρεθεί κανένας υπουργός σε αυτό ή σε άλλο νησί και δεν λάβει τον …θυρεό του.

Η μικρή αυτή ιστορία θα μπορούσε να είναι αστεία, σαν θλιμμένη εικόνα από τον «Κύριο Νομάρχη» του Καρυωτάκη εάν δεν αποτελούσε προοίμιο μιας άλλης πολύ μεγαλύτερης και σημαντικότερης ιστορίας. Μιας ιστορίας που πρέπει και αξίζει να ειπωθεί.

Στο αρχοντονήσι, που λέγαμε, ο Λιμενάρχης μπορεί να έχει πλέον στοκ θυρεών, δυσκολεύεται πολύ όμως να βρει πετρέλαιο για να κινηθούν τα σκάφη του Λιμενικού που πρέπει να κάνουν περιπολίες στο Αιγαίο για πρόσφυγες, μετανάστες, εσχάτως και για Τούρκους πραξικοπηματίες. Μεσούσης δε της τουριστικής περιόδου οι ανάγκες έχουν πολλαπλασιαστεί, βάλε και τη διακομιδή ασθενών και τραυματιών…

Το ίδιο συμβαίνει και στο απέναντι νησί. Πανέμορφο κι αυτό. Και ευλογημένο από την Παναγία. Το τελευταίο, ευτυχώς για τους ανθρώπους του και τον συνάδελφο του Λιμενάρχη της απέναντι νήσου όστις επίσης κοπιάζει καθημερινά να κρατήσει ενεργά τα πλωτά του μέσα. Τις προάλλες, όπως μαθαίνω, χρειάστηκε να επικαλεστεί την βοήθεια της Παναγίας (με την ανθρώπινη και όχι τη θεολογική διάσταση της επίκλησης) για να εγκριθεί κονδύλι για την προμήθεια 500 λίτρων πετρελαίου για να κινηθούν.

Οι άνδρες αυτοί του Λιμενικού – άλλως πως οι ήρωες του Αιγαίου που έσωσαν τον τελευταίο χρόνο μερικές χιλιάδες ζωές προσφύγων και μεταναστών- δίνουν καθημερινά τη μάχη, όχι για να διεκδικήσουν αυξήσεις μισθών αλλά για να συντηρούν και να κινούν τα πλωτά μέσα και, απλώς, να κάνουν τη δουλειά και το καθήκον τους.

Το αρμόδιο υπουργείο -ο υπουργός που λέγαμε- έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά καθώς οι δαπάνες του Δημοσίου έχουν πάει στα Τάρταρα, οι Θεσμοί ζητούν ακόμα μεγαλύτερες και το ΔΝΤ, ο Στουρνάρας και ο Κυριάκος διακηρύσσουν πως η υφεσιακή και αντικοινωνική υπερφορολόγηση του τρίτου μνημονίου της κυβέρνησης Τσίπρας μπορεί να αντισταθμιστεί με ακόμα μεγαλύτερες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες!

Δηλαδή; Εκτός από πετρέλαιο να μην έχουν και μπουζί τα σκάφη του Λιμενικού (ας το δει κανείς αυτό σε μια μεγαλύτερη κλίμακα που να περιλαμβάνει την Πυροσβεστική, την Αστυνομία, τις Ένοπλες Δυνάμεις);

Στην περίπτωση του ευλογημένου νησιού, βεβαίως, είπαμε, υπάρχει η Παναγία, μερικοί ευαίσθητοι πατριώτες παπάδες κι ένας Λιμενάρχης δραστήριος και πεισματάρης. Έτσι, βρέθηκε ένας ευαίσθητος πατριώτης εφοπλιστής (ευτυχώς είναι αρκετοί τέτοιοι σε αντίθεση με κάτι άλλους επιτήδειους που απειλούσαν κάποτε ότι εάν φορολογούνταν θα τα σήκωναν όλα και θα έφευγαν στο εξωτερικό…) που ανέλαβε να συντηρήσει τα σκάφη του Λιμενικού του νησιού και η… Παναγία που είχε κάποια χρήματα στην άκρη για ώρα ανάγκης και δόθηκαν για τα καύσιμα.

Δεν αναφέρω ονόματα γιατί οι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την προβολή τους. Κάνουν το καλό γιατί το αντιλαμβάνονται ως δουλειά και ως καθήκον. Όλα αυτά απέναντι σε ένα κράτος που έχει μάθει να σκορπάει για… θυρεούς αλλά, τώρα, να μην έχει ούτε για τα στοιχειώδη.

Και, όπως πληροφορούμαι, υπουργούς που όταν φθάνουν τα αιτήματα για τα απαραίτητα, να δηλώνουν «ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος» και να προτρέπουν σε Λιμενάρχες και άλλους υπηρεσιακούς να αναζητήσουν… χορηγούς (όπως ο εφοπλιστής καλή του ώρα).

Τα γράφω όλα αυτά όχι γιατί δεν τα γνωρίζουν οι αρμόδιοι αλλά διότι οι μεν κυβερνώντες υπό την πίεση των Θεσμών απογυμνώνουν τον κρατικό μηχανισμό από υποδομές και επιχειρησιακές ανάγκες, οι δε της αντιπολίτευσης και άλλοι «επαϊοντες» εσωτερικού και εξωτερικού μιλούν για την ανάγκη περαιτέρω περιστολής δημοσίων δαπανών.

Κι αυτό έχει να κάνει με λιγότερους μετακλητούς ή μείωση των αποδοχών βουλευτών και συμβούλων, εντάξει. Τελικά, όμως, όλη αυτή η «παραφιλολογία» καταλήγει σε λιμενικά σκάφη χωρίς καύσιμα να πλέουν με πανιά στο Αιγαίο, Canadair 40ετίας που θα «στουκάρουν» στα βουνά και θα σκοτώνουν πιλότους, νοσοκομεία χωρίς γάζες και ούτω καθ” εξής.

Εκτός εάν οι θιασώτες όχι του «λιγότερου κράτους» αλλά του «μηδενικού κράτους» -και κυρίως εκείνου του κράτους που αποτελεί τον κοινωνικό πυλώνα- έχουν πια τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη στην Παναγία ότι θα μπορεί πάντοτε και εσαεί να βρίσκει λύσεις και να καλύπτει την αναλγησία του κάθε Τόμσεν και του εγχώριου ποιμνίου του…

Υ.Γ Παρότι δεν μπορεί κανείς να δει κάποια άμεση σχέση μεταξύ της μικρής ιστορίας, παραπάνω, και της Πρέβεζας του Κώστα Καρυωτάκη, παραθέτω τα παρακάτω προς ενημέρωση και συγκρίσεις…

Ο Κώστας Καρυωτάκης τον Ιούνιο του 1928 αποσπάται στην Πρέβεζα. Ήδη είναι αηδιασμένος από τη γραφειοκρατία και τη ζωή του δημόσιου υπάλληλου. Η αηδία γίνεται απόγνωση σε γράμματα που στέλνει σε συγγενείς και φίλους του. Την 1η Ιουλίου στέλνει σε ένα ξαδερφό του το ομώνυμο ποίημα.

ΠΡΕΒΕΖΑ

Θάνατος είναι οι κάργες που χτυπιούνται
στους μαύρους τοίχους και τα κεραμύδια,
θάνατος οι γυναίκες, που αγαπιούνται
καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια.

Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι
με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους,
ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη
ο ήλιος, θάνατος μες στους θανάτους.

Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει
για να ζυγίση μια «ελλειπή» μερίδα,
θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι,
κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.

Βάσις, Φρουρά, Εξηκονταρχία Πρεβέζης.
Την Κυριακή θ” ακούσουμε την μπάντα.
Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης
πρώτη κατάθεσις δραχμαί τριάντα.

Περπατώντας αργά στην προκυμαία,
«Υπάρχω;» λες, κ” ύστερα «δεν υπάρχεις!»
Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία.
Ισως έρχεται ο Κύριος Νομάρχης.

Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία…
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.

Πολλοί που αγαπούν την Πρέβεζα θεωρούν ότι ο Καρυωτάκης με αυτό το ποίημα του την αδικεί. Από την άλλη μεριά για ποιά Πρέβεζα μιλάμε; Για την Πρέβεζα που μόλις πριν από 17 χρόνια έχει απελευθερωθεί από τους Τούρκους. Για την Πρέβεζα που ο πιο σύντομος τρόπος να την προσεγγίσεις εκείνη την εποχή ήταν ένα πολύωρο ταξίδι με ατμόπλοιο από την Πάτρα. Άλλωστε η Πρέβεζα είχε την ατυχία να βρεθεί στο τέλος της τραγικής διαδρομής του Κώστα Καρυωτάκη, που 20 μέρες μετά αποφασίζει να αυτοκτονήσει. Θα μπορούσε στη θέση της να είναι μια οποιαδήποτε επαρχιακή πόλη του μεσοπολέμου.

spacer

Όντως ο Πούτιν προτιμά τον Τραμπ;

Σεραφείμ Κοτρώτσος:

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι αγγίζει τα όρια της διεθνούς (γεωπολιτικής) προβοκάτσιας. Άλλοι, όμως, θα υποστηρίξουν με πειθώ το αντίθετο. Ότι, δηλαδή, είναι αλήθεια.

Τις τελευταίες μέρες ολοένα και περισσότερες αναλύσεις στα διεθνή ΜΜΕ, έχουν περίπου τον ίδιο τίτλο: Why Putin prefers Trump.

Κάποια εξ αυτών σε παραλλαγή: Why Putin hates Hillary.

Ο Mikhail Zygar, ανταποκριτής του politico.eu στη Μόσχα, κάνει ένα ακόμα βήμα. «Δεν χρειάζεται λέει να κυνηγήσεις ένα μυστικό δίκτυο με σκοτεινές διασυνδέσεις. Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι, απλώς, ο εταίρος (partner) που το Κρεμλίνο ήθελε εδώ και χρόνια».

Ποια είναι, λοιπόν, τα σχέδια του Βλαντιμίρ Πούτιν για την αμερικανική προεδρική εκλογή, τώρα που όλα είναι ξεκάθαρα: Κλίντον vs Τραμπ;

‘Ενας από τους πιο έμπειρους παρατηρητές της πολιτικής ζωής στη Μόσχα και των σχεδίων του Κρεμλίνου επισημαίνει: «Το 2005 ήταν μία κομβική χρονικά για την εξωτερική πολιτική του Πούτιν. Μέχρι τότε είχε την αίσθηση ότι ήλεγχε τις παγκόσμιες ισορροπίες και ήξερε να ορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού. Τότε, όμως, όλα άλλαξαν και η γη άρχισε να κινείται κάτω από τα πόδια του».

Εκείνη την χρονιά ο φίλος του Πούτιν, Γερμανός καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ έχασε τις εκλογές και παραιτήθηκε από την Καγκελαρία. Ο Πούτιν -που μιλά πολύ καλά Γερμανικά λόγω της θητείας του στην KGB στην Ανατολική Γερμανία-και ο Σρέντερ υπήρξαν φίλοι, σύμφωνα με τον Ρώσο συνομιλητή του politico.eu. Κατανοούσαν πολύ καλά ο ένας τον άλλο και είχαν εδραιώσει εξαιρετικές προσωπικές και διπλωματικές σχέσεις, κάτι, άλλωστε, που φάνηκε αργότερα όταν ο Σρέντερ διορίστηκε στέλεχος στην ρωσική Gazprom με μισθό πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ετησίως.

Η εκλογή της Άνγκελας Μέρκελ εκείνη τη χρονιά άλλαξε όμως τα πράγματα. Ο Πούτιν δεν μπορούσε να προσεγγίσει εύκολα το σκεπτικό της Μέρκελ και πολλοί λένε πως δεν μπορεί να το κάνει ακόμα και τώρα, 12 χρόνια μετά.

Η μάχη του 2005, λοιπόν, μεταξύ του Σρέντερ και της Μέρκελ αναβιώνει, τώρα, κατά την προσέγγιση του Κρεμλίνου -όπως λέει ο Ρώσος αναλυτής- στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Η Μέρκελ είναι η…Χίλαρι, ένα πρόσωπο που ο Πούτιν δεν μπορεί εύκολα να κατανοήσει και, αναμφίβολα, δύσκολα να ελέγξει. Ο Τραμπ είναι ο…Σρέντερ, ένα πρόσωπο το οποίο και κατανοεί και σε γενικές γραμμές συμπαθεί. Ένα πρόσωπο, πάντως, με το οποίο θεωρεί πως μπορεί να συνεννοηθεί.

«Η Αμερικάνα Μέρκελ (Χίλαρι) είναι ακόμα πιο δυσάρεστη για το Κρεμλίνο. Η απέχθειά της προς τη Ρωσία και τον Πούτιν είχε επισημανθεί από τους Ρώσους από την περίοδο που ήταν υπουργός Εξωτερικών του Ομπάμα. Η «χημεία» τους δεν ήταν ποτέ θετική. Κι από την άλλη έχει τον Αμερικανό…Σρέντερ που μοιάζει να του ταιριάζει περισσότερο από τον παλαιό Γερμανό φίλο του, ίσως ακόμα περισσότερο και από τον σημαντικότερο πολιτικό φίλο και συνομιλητή που είχε ο Πούτιν, τον πρώην Ιταλό πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Κατά τη θεώρηση του Κρεμλίνου, ο Τραμπ είναι πραγματιστής και εξαιρετικά κυνικός, κάτι που μπορεί ευκολότερα να οδηγήσει τον Πούτιν στο να κατανοήσει την ιδιοσυγκρασία του και να επιτύχει συνεννόηση. Χώρια το ότι επειδή αντιπαθεί την Κλίντον έχει εκφράσει αρκετές φορές τη συμπάθειά του στον Πούτιν».

Απλοϊκή ή όχι είναι μία ανάλυση που εντοπίζεται συχνά, το τελευταίο διάστημα, στα διεθνή ΜΜΕ. Ίσως πρόκειται για μία ακόμα προσπάθεια να επισημανθεί στον μέσο Αμερικανό ψηφοφόρο πως μεταξύ άλλων η εκλογή Τραμπ θα διατάρασσε τις ισορροπίες μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας και θα καθιστούσε τον άπειρο περί τα γεωπολιτικά Τραμπ υποχείριο του «πανούργου» Πούτιν. Από την άλλη, όμως, η προσέγγιση αυτή δείχνει πως οι πιθανότητες εκλογής του Τραμπ δεν είναι τόσο απειροελάχιστες, όπως κάποιοι έσπευσαν να ισχυριστούν…

spacer

Chinatown, made in Greece

Γράφει ο Γιώργος Χουδαλάκης
Η ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΠΑΡΟΙΚΙΑ στην Ελλάδα μετράει δεκαετίες. Και όπως ήταν αναμενόμενο, η «κίτρινη» μαφία έχει ήδη δημιουργήσει μια εγχώρια Chinatown. Πέντε βίλες στην Αττική στέγαζαν πάνω από εκατό σχιστομάτηδες και τις made in China δραστηριότητες παράνομου τζόγου και εκβιασμών. Οπως λέει μια κινέζικη παροιμία: «Η καλύτερη χρονική στιγμή να φυτέψεις ένα δέντρο είναι 20 χρόνια πριν. Η επόμενη καλύτερη στιγμή είναι τώρα».

Το ότι δεν έγινε τίποτα όταν έπρεπε ώστε να προλάβουμε το ρίζωμα του κινέζικου εγκλήματος, δεν σημαίνει ότι πρέπει να μείνουμε απαθείς. Η συνεργασία της Ελληνικής Αστυνομίας με τους εδώ Κινέζους αξιωματούχους οδήγησε στην πρώτη εξάρθρωση κινέζικης σπείρας.

Με δεδομένο ότι το νομικό καθεστώς στην χώρα μας, αν συγκριθεί με την αυστηρότητα του αντίστοιχου της Κίνας, μοιάζει τουλάχιστον light, είναι βέβαιο πως περιώνυμες «τριάδες» θα βλέπουν την Ελλάδα σαν μια νησίδα ατιμωρησίας ανάλογη με την Ταϊβάν. Γι’ αυτό και η εισβολή του μαφιόζικου δράκου μοιάζει αναπόφευκτη. Τώρα πρέπει να προλάβουμε αυτό που δεν θα μπορούμε σε είκοσι χρόνια.

ΥΓ.: Καλύτερα ν’ ανάψεις ένα κερί, από το να καταριέσαι το σκοτάδι. (Κινεζική παροιμία)

spacer